Zelfstandigheid

Mijn zelfstandigheid is mij heilig. De grijpstok is mijn vriend geworden. Ook de andere hulpmiddelen steunen mij in mijn zelfstandigheid. Aarzel niet om mensen die erom vragen expliciet dingen te vragen. Mijn deo ben ik kwijt geraakt tijdens de logeerpartij in de kliniek en een lieve vriendin haalde een nieuwe voor me. Een ander brengt me volgende week naar de fysio.

Bezoek en hulp

Sommige mensen gaan je mijden, anderen zoeken je juist op. Noteer een aantal dingen waar je hulp bij wilt, bijvoorbeeld boodschappen. Mijn lieve mannen konden mijn favo deo niet vinden bij de Rituals en voelden zich er ongemakkelijk terwijl ze met liefde maandverband voor me zouden halen. Een vriendin heeft toen die deo gekocht. Veel dingen kun je ook online kopen, inclusief gewone boodschappen. Dan moet je wel gemakkelijk de voordeur kunnen openen. Ook vind ik het heel fijn als mensen mij overdag naar de fysio kunnen brengen (na twee weken). Bedenk dat je mensen die het aanbieden een plezier doet om iets concreets te vragen.

Met name de eerste dagen was bezoek voor mij een beetje veel. Ik had beperkte energie en mijn dagen waren vol met oefeningen, medicijnen en rusten. Dat is natuurlijk voor iedereen persoonlijk, maar geef zelf aan wat je prettig vindt. Zodra ik mij weer beter voelde, wilde ik weer aan de slag en van alles doen. Dan kom je nergens toe als er de hele dag mensen aanlopen.

Vergeet het huishouden. Zorg dat de hygiëne niet onder het laagst acceptabele niveau komt, maar vermijd alles wat ook maar een beetje op bukken lijkt. Schakel anderen in (lieve mensen die vragen of ze iets voor je kunnen doen, lieve huisgenoten of een hulp die je gewoon betaalt). Geniet ervan.

WC

Zitten op de wc kan pijn doen, omdat je been bont en blauw is, meer van binnen dan van buiten. Voor vrouwen is een plastuit dan heel fijn, dan kun je ten minste staand plassen. Wel even oefenen onder de douche en bereid zijn je huisgenoten paar extra wasjes te laten draaien.

Verder kan je vanwege die hoek van 90 graden je darmkanaal niet optimaal ontlasten. Veel vezels eten dus: fruit, groente en volkorenproducten. Omdat je relatief weinig beweegt stimuleer je de stoelgang ook minder dan normaal. Lopen bevordert de stoelgang – dat weet ik ook pas sinds kort.

Aankleden

Met de sokkenhulp en de grijpstok kun je in principe al je kleren zelf aantrekken. Alleen instapschoenen – daar wil ik nog niet dood in gevonden worden. Hoewel, pumps zijn ook een soort instapschoenen. Thuis zijn sloffen natuurlijk mogelijk, maar na een week of twee wil je echt naar buiten. Kaplaarzen en laarzen zonder rits zijn ook goed te doen, vooral als je ze uit kunt doen met het aloude laarzenplankje of laarzenknecht.

Ik heb lage en hoge laarzen met platte hak. De meeste hebben een rits om ze open en dicht te doen. Met een sleutelring aan de rits kan ik ze met de grijpstok dichtdoen, maar lastig weer open doen. Daar is iets voor te verzinnen, maar vooralsnog zijn mijn twee geliefde huisgenoten zo goed om ’s avonds mijn schoenritsen open te doen. Pas na ruim zes weken durfde ik zo ver te bukken dat ik ze zelf open en dicht kon doen.

Tandenpoetsen, lenzen aan en uit doen en opmaken lijkt gemakkelijk in bed, maar het liefst sta ik toch voor de spiegel. Vooral omdat ik zittend niet voorover kan buigen. Staan gaat prima, in principe de eerste dag al zonder stok. Komt natuurlijk ook door die onvolprezen voorste benadering.

Hogere hakken zal ik na een maand of twee, drie weer proberen, maar de echte stelten doe ik weg. Vooral omdat het risico te groot is dat ik ermee zal vallen, zeker op de kinderkopjes van Delft. Ik wil mijn fysiotherapeut nog vragen wat hij ervan vindt. Na zes weken heb ik de eerste hakken weer gedragen en dat ging heel gemakkelijk. Boven de 5 cm loopt nog wat wankel, maar tot 5 cm gaat prima.

Hygiëne

De pleister over de wond is onder sceptische omstandigheden erop geplakt en laat geen water door, dus je kunt ermee douchen. Een schoon bed als je thuiskomt is lekker, maar niet noodzakelijk. Als je niet pulkt zou de pleister er twee weken op moeten blijven zitten, ik kreeg echter twee reservepleisters mee. Die ik niet nodig had.

Douchen mag met deze pleister meteen en na twee weken kun je zonder pleister onder de douche als je wond droog is. Nu de korstjes eraf zijn (15 dagen na operatie), hoef ik helemaal nier meer op te passen.

Lastiger is afdrogen als je niet kunt bukken. Ik kan niet bij mijn bionische onderbeen en voet. Het bionische been droog ik af door de handdoek erachter langs te halen, zoals ik ook mijn rug afdroog. Mijn tenen droog ik af door ze als het ware aan de handdoek af te vegen als die op de grond ligt. Verder help ik met mijn andere voet, deels zittend. Mijn oude been zet ik op de badrand om af te drogen. Als je een krukje gebruikt, zorg dat het niet weg kan glijden.

Vervoer

De eerste twee weken komt iedereen nog bij je langs, inclusief de huisarts voor wondcontrole en de fysio. Maar dan is het afgelopen.

Fietsen en autorijden mag de eerste zes weken niet. Autorijden niet van de verzekeraar. Ver lopen lukt ook nog niet zo, dus je zult af en toe een taxi moeten pakken naar de fysio.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *