Mindset

Fysiek is altijd psychisch

Wat je denkt beïnvloedt wat je voelt en andersom. Maar dat wil niet zeggen dat het je eigen schuld is. Uit angst voor de operatie en geholpen door de mythe ‘wacht tot je 65 bent’ verbijten veel mensen de pijn. Ik ook. Als je dan ook nog een keer afgewezen wordt door een orthopeed, denk je dat je je aanstelt. Ik wel. Dat helpt niet.

Veel mensen met ziektes, ernstiger dan artrose, zijn tegenwoordig aan het ‘vechten’ tegen hun ziekte. Vechten kost energie en je gaat je schrap zetten. Als je je schrap zet, verkramp je en verkrampen heeft mij de meeste pijn opgeleverd. Ik kies ervoor niet te vechten tegen de artrose maar zowel mijn eigen lijf als de prothese lief te hebben. In die liefdevolle samenwerking verwacht ik de meeste kans op snel en voorspoedig herstel en het levert me energie op. Iedereen is anders, maar overweeg deze keus tenminste.

Mijn humeur

Door de pijn kon ik niet meer naar de sportschool. Maar ik zat eindelijk op mijn gewenste niveau 6 (van de 7) met drie keer per week intervaltraining in een groep. Ik was door gebrek aan ‘zin’ gestopt met pianoles. Sinds ik mijn bedrijf begon, was ik gestopt met verhalen schrijven. Ik kookte nog maar weinig met plezier. Ik liep twee jaar achter met foto-albums. En ik was niet heel aardig tegen de mensen om mij heen.

Juist in een periode waarin je je diep-ellendig voelt, helpt het om je zegeningen te tellen. Ik was bloedchagrijnig, de laatste maanden voor de operatie.

Een aanstaande operatie kan behoorlijk heftig zijn. Toen mijn pijn eindelijk erkend werd en de arts bevestigde dat ik in aanmerking voor een operatie kwam, heb ik gehuild en geschreeuwd van opluchting. En angst. Om vervolgens een paar weken in mijn schulp te kruipen, vast van plan er niet eerder uit te komen dan bij de operatie. Er was een wachtlijst van 6 tot 8 maanden.

De heup als keerpunt

Ik moest die hele heup dus aanpakken als een zegening. Een keerpunt, zo mogelijk. Ik heb me voorgenomen dat ik de operatie zou gebruiken als een reset. Het jaar ervoor was ik niet ‘de beste versie van mijzelf’, hoewel ik zakelijk succesvolle initiatieven heb genomen. Ik nam me voor de twee weken na de operatie volledig vrij te nemen en heb mijn klanten daarover geïnformeerd zodra de datum vaststond. Bovendien zou ik de vier weken daarna halve dagen gaan werken. Alleen vaste klanten. Dat gaf me de mogelijkheid om mijn routines te doorbreken.

Wees dankbaar

Ik besloot na de operatie een dankboek te beginnen en te gaan mediteren. Stom. Daar had ik meteen mee moeten beginnen. Dankbaar? Zegeningen? Het is een kwelling, die heup!

Ja, maar bedenk dat je vandaag wel geholpen kunt worden omdat je in een land woont waar dat kan, omdat de techniek zo ver is dat het kan. In de trouwfilm van mijn ouders (1961) zag ik mijn opa van Wijk, die ik nooit gekend heb, mank lopen. Versleten heup. Wees dankbaar dat 50 jaar geleden deze operatie zelden werd uitgevoerd en nu een routineklus is.

mindset
opa van Wijk tweede van links

Bedenk dat je überhaupt iets hebt dat met een operatie vrijwel volledig verholpen kan worden. Zoveel mensen om mij heen hebben veel ergere dingen. Je heup is niet levensbedreigend.

Je kunt het Dankboek kopen zoals ik, maar ook gewoon in een oud schrift elke dag opschrijven waar je dankbaar voor bent. In het Dankboek staan alleen een aantal waardevolle tips, die mij wel veel hebben geholpen. Lees bijvoorbeeld ook http://wavemens.nl/den-haag/wees-dankbaar-juist-in-een-crisis/ en vertaal de relatie naar je hele leven.

Voor mediteren zijn verschillende apps, cursussen en andere methodes. Ik gebruik het engelstalige Headspace, waarvan de eerste tien sessies gratis zijn. Een heel nuchtere meditatie. Daarna kost het een paar euro per maand. In het Nederlands kun je naar https://www.onlinemediteren.nl/basis-meditatie/ met een basismeditatie van Martijn Stevens.

 

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *