Alles over de patiëntkant van het verhaal

Eerste week na operatie

Dag 0 – de operatie

De operatie verliep goed – had ook niet anders verwacht. Omdat ik dit keer eerder erbij ben dan bij mijn eerste heup, al was het maar omdat ik het herken en de medici het erkennen, is de ruggenprik niet de grote opluchting van ‘geen pijn’, maar wel lekker warm.

Op de operatiekamer voel ik echter mijn been nog, als ze erop tekenen. Dokter Henkus garandeert me dat hij niet begint als ik nog iets voel en daarna weet ik niets meer.

Na de operatie word ik wakker uit mijn ‘roesje’ op de gang van de operatiekamer naar de uitslaapkamer. Aldaar krijg ik een oxy, waar ik heerlijk high van word. Toch erg opgelucht dat de operatie geslaagd is.

Van de fysio moet ik met mijn voeten bewegen, mijn knieën in het matras duwen (wat eerst niet lukt) en mijn billen aanspannen. Vervolgens mag ik mijn voeten naar mijn billen schuiven, maar dat lukt maar een paar centimeter. Alles tien keer en dat drie keer per dag. Later begrijp ik dat dat niet is om mijn spieren te oefenen, maar om mijn bloed rond te pompen, zodat mijn bloed de genezing in gang kan zetten.

Met de fysio loop ik de volle zes meter van het bed naar de badkamerdeur en terug met een rekje. Daarna ben ik helemaal moe. Halverwege word ik zelfs een tikje misselijk.

Een half uur na de naproxen voel ik nog wel wat pijn, niveau 4 op een schaal van 10. Is dit kramp, zoals de vorige keer? Ik voel een enorme druk, alsof een groot, strak elastiek om mijn bovenbeen zit.

Met hulp van de verpleegkundige en het rekje ga ik naar de wc (zeker acht meter heen en terug!)

Ik krijg een oxy tegen de kramp, de tweede na die in de uitslaapkamer. Dat lijkt te helpen. De pijn ging naar 5, nu terug naar 3, later zakt die naar 1 om daar te blijven. Maar bewegen is ook goed. De vorige keer ben ik op dag nul mijn bed niet uit geweest van de kramp. Bewegen helpt dus, dat is contraintuïtief.

Hoe zit het nu met zoveel mogelijk plat liggen gedurende eerste twee weken? Henkus zegt dat plat liggen nergens voor nodig is. Wel moet ik veel rusten, naar mijn lichaam luisteren en me laten verwennen.

Een glaasje wijn mag best, maar vooral samen met oxy word ik er extra suf van, maar het vermindert de werking niet. Bijwerkingen zijn vooral van de alcohol zelf. Toch blijf ik de eerste week maar sober.

Moet ik eerste week inderdaad elke dag schone lakens en een schone pyjama? Om infectie te minimaliseren is elke dag schone beddengoed wel aan te bevelen, zegt Henkus. In elk geval de eerste week.

Dag 1 na de operatie

Redelijk geslapen zonder oxy. Pijn boven de knie is weg, dat was die kramp waar oxy goed tegen hielp. Nu pijn boven de wond en ernaast aan buitenkant been. Dat is waarschijnlijk spierpijn.

Van de vorige keer herinner ik me een infuus na de operatie, ook ‘s nachts, dat was nu niet nodig. Maar het kan ook zijn dat mijn herinnering niet juist is. Dat hielp toen trouwens niet tegen die kramp.

Op mijn zij geslapen. Iemand die ik ken had een zijwaartse benadering gekregen en sliep met tennisballen in de zakken van zijn joggingbroek, om op zijn rug te blijven liggen en niet te draaien in zijn slaap. Die heeft dus zes weken slecht geslapen.

Bij het draaien voelde ik ineens wel een scherpe pijn in de wond, maar is niet gaan bloeden. Die kans is sowieso niet heel groot. Draaien kost wel veel inspanning. Henkus zegt dat ik straks thuis ook wel zal inkakken van vermoeidheid. Dat klopt, ik heb weinig puf. Ik verveel me maar ben tegelijk niet scherp genoeg om een boek te lezen.

De oefeningen voeten knieën billen en optrekken moet ik minimaal 3×10 keer per dag doen en elk uur even lopen.

Thuis mag ik niet te heet en niet te lang douchen, vanwege het risico van flauwvallen. Maar in elk geval weer met mijn eigen doucheschuim. Overigens merk ik nergens iets van.

Oxy is overigens wel superverslavend. Dus niet gebruiken als je het niet echt nodig hebt. Plus je raakt ervan verstopt en naar de wc gaan is toch al een project. Hoewel Henkus zegt dat het niet nodig is, heb ik deze keer toch een wc-verhoger (10 cm) genomen. Dat maakt het iets makkelijker.

Ik heb jeuk aan mijn wond – een teken dat het geneest!

Dag 2 na de operatie

Zelf koffie gezet, in de thermoskan geschonken en met de rugzak naar boven meegenomen. Twee koffie gedronken, maar die smaakt me niet echt (komt door de oxy en de naproxen waar ik misselijk van word – vorige keer helemaal niet). Ben nu wel erg moe. Zitten zet druk op billen en dat is ook vermoeiend. Toch kan ik geen blauwe plek aan de achterkant zien (nee, ook niet in de spiegel).

Dag 3 na de operatie

Loop al met één kruk.

Misselijk van de naproxen. Nog steeds verstopt door de oxy, al heb ik er vandaag geen genomen. Ben 3 kilo aangekomen.

Ik lijk geen extra vocht vast te houden, was de vorige keer wel (maar dat zal nog komen).

Dag 4

Hele nacht slecht geslapen van de misselijkheid, maar ’s morgens is die weg.

Mijn vader adviseert naproxen na het eten te nemen. Niet een halve mango, maar een flinke hoeveelheid melk(product) en liefst ook wat volkoren brood of havervlokken. Ik ga voor kwark met havervlokken, zaden en noten. De naproxen van 12 uur sla ik vandaag over.

’s Middags nog steeds misselijk. Mag stoppen met de naproxen, ontstekingsremmend is kennelijk niet (meer) zo belangrijk. Hopelijk is de pijn te verdragen. want van die misselijkheid voel ik me wel heel beroerd.

Overigens moet ik volgens het schema 4×2 paracetamol nemen, maar op de bijsluiter staat maximaal 6 per dag. De kliniek zoekt het voor me uit en bevestigt: ik mag 4×2 paracetamol per dag. Die heb ik ook echt nodig. Ik voel nu een pijn tussen de 2 en de 5 op een schaal van 10, terwijl het met naproxen 1 à 2 is, maar met een misselijkheid van 7.

Henkus vindt een glaasje wijn prima, maar dat raadt de bijsluiter van paracetamol weer sterk af vanwege de nieren. Gelukkig drinkt zoonlief geen alcohol en geeft het goede voorbeeld met veel thee en fris.

Hartkloppingen. Van de hele dag spelletjes op mijn telefoon, lezen en alleen vanmorgen één naproxen en die 8 paracetamol. Lekker dan. Het trekt weer weg. Wel zie ik een lijkbleek gezicht in de spiegel. Je verliest natuurlijk ook wat bloed tijdens zo’n operatie – veel groene groente eten dus! En ik kom niet buiten. Geniet wel van het uitzicht van zon en sneeuw.

Geen naproxen meer genomen. Niet echt pijn, wel stijf maar heb dan ook hele dag in bed geluierd.

Dag 5

Eerste nacht zonder naproxen prima doorgekomen. Gisteren hele dag in bed gehangen en in mijn pyjama gebleven.

Been is wel iets dikker, en centimeter of twee, drie in omvang. Dus toch wat vochtophoping. Mijn been lijkt ook iets langer, dat hadden ze in de kliniek al gezegd dat dat kan lijken, maar ik hoop dat het niet definitief is… Ik had begrepen dat juist met een voorste benadering goed is te controleren dat de benen even lang blijven.

Lopen met handen ineen achter je rug zorgt dat je mooi rechtop loopt, adviseert mijn moeder. Maar dan moet je wel zonder kruk kunnen lopen.

Ik zou nergens zijn zonder mijn grijpstok, net als de vorige keer.

‘s Morgens leg ik de 8 paracetamol voor de hele dag klaar, want op een zeker moment schrijf ik niet op wat ik heb ingenomen, ben ik te laat of te vroeg en dan weet ik niet meer of ik er acht of tien hebt gehad.

Milieutip: veel apotheken nemen lege doordrukstrips in. En daar creëer ik er een heleboel van deze dagen.

Dag 6

Mijn fysio zegt: veel en licht bewegen, voeten -knieën – billen, om bloed rond te pompen voor de genezing. Doorbloeding. En niet zonder krukken lopen!

Met zes paracetamol per dag toch wat pijn, vooral ’s nachts. Ik voel druk, alsof er een brede elastieken band omheen zit, maar is dat pijn?

Een kruk glijdt gauw weg. Niet als je hem ondersteboven plaatst, tipt mijn fysio: het stuk om je arm is breder en de onderkant is stroever. Want een weggegleden kruk van de grond oppakken is voorlopig nog lastig!

De fysio zei dat het beter gaat dan de vorige keer, omdat ik precies wist wat me te wachten stond. Dus bereid je voor, het kan alleen maar beter worden!

Ze zei ook dat dat vocht vanzelf weg trekt door bewegen. Pas als het na weken en weken nog dik is, zou ik massage kunnen overwegen. De vorige keer heb ik daar baat bij gehad. Het was in elk geval heel prettig.

Dag 7

Vannacht toch pijn gehad, vooral bij bewegen. Verder wel goed geslapen. Maar vandaag toch terug naar 8 paracetamol. Iets meer pijn is misschien ook goed, want ik loop dan veel voorzichtiger.

Dag 8

Vandaag vertrekt mijn zoon, na de laatste was op te hangen, de vaatwasser te vullen en nog wat boodschappen te doen. Zelfstandigheid is een groot goed. Maar vooral superlief dat hij deze week voor me heeft opgeofferd en zo zorgzaam is.

Deel deze pagina op je eigen social media

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

2 gedachten over “Eerste week na operatie”